ژوندون نلري بقا

دا بحـــرونــــه دا فضا

دغــــه ځمــــکه دا هوا

داهستي نــــن او سبـا

ده فـــاني دغــــه دنيــا

که بادشاه وي دملکونو

هم صاحــب د کــــروړنو

د بنــــګلو او بـلــډنګنو

خو ترې تللي وي فردا

دبــــدبــــې او عــــزتونه

د قدرت مغروروختونه

ها قصرونـه او برجونه

چـاتــــه  نــلــــري بــــقــا

ای مــــغروره د هستيو

د قدرت او د چـــوکيو

د عيشونو او خوښیو

 د ژوند  نــــده   دا مـانا

لــــږ دمــــه شه د غــروره

ای د بــــل په زور باتوره

شــــرم ښــــه دی د تربوره

کړه حاصل د خدای رضا

لږ انصاف درته پکار دی

 ولس ټول درته په قهردی

 سباواک د بل واکدار دی

مــــکړه ځــــان ســــره جفا

عمر ټول پــه تيريدو دی

 داکاروان پــه رسیدو دی

غفلت کار د ليـــونو دی

ښه عــــزت  لري   تـــقـــوا

ځان دې پــيژنه انسان یې

بې خـــبره د خپل ځان يې

چې په غیر لارو روان يې

نور د خــدای غـواړه پناه

سباخــدای ته دې رفتن دی

ژوند ختميږي ځانکندن دی

بس يـــو څــــو متره کفن دی

څــــه ځـــــواب کــــړې د الله؟

......................................

سمیع الدین افغاني

م ٠ کال ٢٩ -  ٧  -  ٢٠١٠